IVOLO HOBOKEN vzw viert dit turnseizoen 2019-2020 zijn 100 ste verjaardag.

21 maart 2020

Hieronder zullen wij enkele anekdotes en foto’s van vroeger en nu posten.

Onze turnkring werd gesticht in 1920 onder de naam: “vrank en vrij“.Men turnde toen in een zaaltje achter de coöperatief(winkel op de kioskplaats). Gedurende de hele oorlog bleef men daar samenkomen en werd turnen zowat de enige vrijetijdsbesteding, maar men werd verplicht (door de oorlog) de naam te veranderen in IVOLO (Instituut Voor Lichamelijke Opvoeding). In de loop der jaren werd de kring altijd maar groter en werd er in verschillende scholen geturnd: Centrum (Oudestraat), Molen, Steynstraat, Lage Weg, Stuyvenberg en Moretusburg,

In 2020 bestaan we dus 100jaar. We plannen verschillende feestelijkheden met als toppunt ons 100ste jaarfeest in de sporthal “Sorghvliedt” op 21 maart. Hou deze datum in het oog, misschien een gelegenheid om nog eens te komen kijken

Elk jaar gaf onze turnkring om het turnjaar te beëindigen een openluchtfeest op de kioskplaats. Zo maakten we de turnkring zichtbaar voor de bevolking van Hoboken. Hier een prettige anekdote op een van de feesten. De turnsters (ouder dan 16jaar) wilden er natuurlijk goed voorkomen als ze optraden maar kort na de tweede oorlog waren er nog niet veel cosmetische middelen. Ze maakten hun benen bruin met chicorei. maar o wee als het begon te regenen: de chicorei liep in strepen van hun benen, daar hadden ze natuurlijk niet op gerekend.

Als kring namen we ook elk jaar deel aan de Gouwfeesten (provincie antwerpen) en om de 4 jaar aan de Bondsfeesten (heel België), soms met overnachting. Op zaterdag waren er dan wedstrijden en zondag het openluchtfeest, waar elke kring dezelfde oefening uitvoerde, een machtig zicht van duizenden turners op een sportveld. De mensen die deze Gouw- en Bondsfeesten nog hebben meegemaakt missen dit nog steeds. toen kenden we de turners van Willebroek, Hasselt enz… nu niet meer, ieder is alleen nog met de eigen kring bezig, spijtig.

Ivolo was de eerste turnkring die een trommelkorps oprichtte met trommels, trompetten, carillons en dwarsfluitjes. Op zaterdagmiddag werd er elke week lesgegeven door professionele muziekleraars. Ons korps werd regelmatig gevraagd om op te treden, vb ook in nederland. Ook op de expo 58 waren we present. Ook in de Rubensommegang in antwerpen liepen we ook mee in volledige kledij uit de tijd van Rubens. Prachtige ervaring.

Praktisch iedere Hobokenaar kent onze jaarfeesten in sporthal Sorghvliedt, maar als je met iemand praat van rond de 50jaar zal die direct overschakelen naar de jaarfeesten in de Beurs in Antwerpen. Met een speciale tram, later met bussen van de lijn trokken we dan met onze turners naar Antwerpen, een volledige zaterdag Algemene herhaling in de voormiddag, daarna voor iedereen “piottenkoeken” en dan s’avonds het feest. Het decor van het beursgebouw was al prachtig op zich en het plezier dat de leden van IVOLO die dag beleefden zorgt er voor dat menig turnende Hobokenaar over die jaren ..70 zegt: weet je nog….

Bij turnkring IVOLO was het sportieve natuurlijk het voornaamste maar het culturele en ook de ontspanning werd niet vergeten. Elke 2 maanden werd er een “clubavond” geörganiseerd. Afwisselend werd er een muziekgroep gevraagd of kwam er iemand een voordracht geven. Verschillende onderwerpen kwamen aan bod. De avond werd dan afgesloten met een bal, tot grote vreugde van het jonge volkje. Zo leerde men elkaar anders kennen dan in de turnzaal en onder toezicht.

In de grote vakantie werd er niet geturnd, maar dan nog bleven onze mensen actief bezig met de jeugd:er werden tentenkampen ingericht in de Ardennen. Voor een maand konden onze leden tegen een lage prijs genieten van de bossen, wandelingen maken, grotten bezoeken en zoveel meer en natuurlijk onze ochtendgymnastiek werd niet vergeten.Er ging een grote groep begeleiders en keukenpersoneel mee, allen vrijwilligers, zelfs een officiële kok, de MIL, ging mee, en o wee als je niet al dat lekkere eten opat, of zijn warme melk s’avonds niet lustte!

Nog even over de kampen in de Ardennen. Heel avontuurlijk waren de wandelingen van de “groten”: +12jaar 2 aan 2 werd er gelift van het kamp naar een volgend dorp, zo’n 15km verder. Had je geluk, dan was je snel op je bestemming, had je pech moest je de ganse weg te voet afleggen. Dat waren tijden dat zulke avonturen nog mogelijk waren.

In de loop van de 100jaar veranderde onze kledij ook heel erg. In 1920 vertoonden we ons in lange rok, bloesje met kraag en een hoedje! De jongens in zwarte korte broek en wit hemdje. Later kregen de meisjes een wit plooirokje en dikke witte windbloes, want we kwamen ook buiten. Daarna verschenen de eerste maillots voor de meisjes en de lange witte broeken voor de mannen. Nu 2019 zijn de veelkleurige, schitterende maillots fel gegeerd en de grijze hoodies met opdruk om naar de zaal te komen. Zo heeft elke generatie wel zijn voorkeur.

Onze leiding ging ook regelmatig naar buitenland, vb naar de gymnastrada, er viel altijd iets bij te leren maar ook buitenlandse lesgevers kwamen naar Hoboken vb de zweedse lesgever Eric Oldenburg en Kirsten met langematspringen, iets nieuws voor ons. Ook de scholen van Hoboken konden mee profiteren van deze lesgevers(1957).
Kleine anekdote: Bengt, een zweesdse jongen uit de ploeg vond niet beter dan op straat een reeks handstand –overslag te doen heel de straat door, afgewisseld met “ belleke trek” aan de overkant van de straat, tot groot jolijt van onze turners en de buurt.

In de loop van de 100 jaar is er natuurlijk ook een grote evolutie geweest in de gymnastiek. Men had de Zweedse gymnastiek:s trakke,s troeve houdingverbeterende oefeningen, dan de Duitse gymnastiek met de rek en barreoefeningen. Stilaan kwamen dan de meer moderne oefenvormen aan bod:t umbling, ritmiek, rope-skipping, dans……Wat de verdere evolutie zal brengen zien we wel de volgende100 jaar!

Een groots opgezette turnshow kan niet zonder werkploeg, het plaatsen en terug wegbrengen van de toestellen moet volgens een bepaald schema verlopen, om nog te zwijgen over het transport van al deze toestellen vanuit de verschillende turnzalen naar de sporthal en terug. Daar is veel volk voor nodig, kandidaten kunnen zich steeds melden bij ons bestuur.

Ons eerste jaarfeest in de sporthal Sorghvliedt, totaal andere omgeving, geen monstervervoer meer naar de beurs, maar: ook geen “piottenkoeken” meer.

Een vereniging met veel kinderen kan niet buiten een eigen kerstfeest en carnavalfeest. Deze bijeenkomsten werden na de oorlog druk bijgewoond, er was niet zoveel om plezier te maken. Er werd altijd een speciale act voorzien, vb goochelaar, een orkestje…en dan was er chocomelk en koek!! Met carnaval moesten groot en klein verkleed naar de zaal komen en de mooist verklede kreeg een prijs. Spijtig hebben we deze feesten moeten stopzetten, de jeugd heeft nu zoveel andere mogelijkheden om zich te ontspannen.

We hebben concurrentie met ons 100jarig bestaan maar wel een mooie. 100jaar geleden waren de olympische spelen in Antwerpen en vermits gymnastiek een groot onderdeel is van die spelen is het wel bijzonder om daar ook eens te blijven bij stilstaan. Wist je dat toen de vrouwelijke gymnasten nog niet mochten deelnemen aan de wedstrijden? Alleen demonstratie mochten ze geven. We hebben gelukkig toch al een hele weg afgelegd ondertussen.

1937: er werd niet alleen geturnd, alle leden van vrank en vrij werden aangespoord om de verschillende disciplines van atletiek onder de knie te krijgen: lopen, hoogspringen, verspringen, polstokspringen , kogelstoten, enz. Alles was meegenomen om de donkere wolken boven ons land even te vergeten.

van r naar l: Louis De Laet, Willy Gyselinck, Fons De Bruyn, Louis Geuens, Mathilde Geuens en Wiske De Laet

Wat gebeurde er ’s zondags? Dan gingen alle liefhebbers van groot tot klein onder begeleiding wandelen naar het Nachtegaalpark, soms ook naar het Peerdsbos waar de kleinsten naar hartelust konden spelen. (1944)

Als je alle activiteiten van vrank en vrij en nadien ivolo op een rij zet, kan je niet anders dan de leiding hiervan een grote dikke pluim te geven voor hun vrijwillige, dus niet betaalde job.E en overzicht:turnles geven, meerdere uren per week, bestuursfunctie uitoefenen, met toestellen sleuren, vakantiekampen organiseren, plannen en uitvoeren van zondagactiviteiten. De tijden veranderen natuurlijk zo ook de activiteiten maar het vele werk op basis van vrijwilligheid geldt nog steeds.

Openluchtoptreden op de kioskplaats allemaal goed en wel maar de toestellen moesten vervoerd worden. Dat gebeurde met een” stootkar”die we mochten lenen van een paardenbeenhouwer uit de heidestraat.

Onze turnkring gaat er prat op turnlessen te geven waar iedereen volgens kunnen, kan aan deelnemen, dus niet alleen voor de getalenteerde kinderen maar ook deze laatsten komen op een ander tijdstip aan hun trekken.In de loop der jaren telt onze kring toch een aantal belgische kampioenen binnen de socialistische turnbond, op gevaar af mensen te vergeten, toch enkele namen: Jeanne Vandendriessche (1948-49-50), Christine Wijnants, Frans Immens (1970), Carine Immens (1983-84), Pierre September (1972), Eric Smet (77-78-80-84), Bisaerts Kim, Tony Van De Velde (1989), Ingrid Pieters (1974)…..

Door de toename van onze leden werden er verschillende wijkafdelingen gesticht: Centrum(1921), Lambrechtstraat (1942), Zwaantjes (1943),  de Molen (1951) en  Moretusburg , de seniors (1946), het trommelkorps (1949) alsook de huismoeders(dames).

Eens lid van IVOLO, dan volgen er nog familieleden: Suzanne Maes  en haar man Jaak Wauters waren spaarmeester in de afdeling Zwaantjes en natuurlijk volgden hun kinderen dezelfde weg: Kamiel en Albertine gaven en geven nog het beste van hun zelf aan IVOLO.

Wie is wie van l naar r: Edgard Tweckhuysen, Willy Gyselinck, François Joris, Louis Geuens, Jef De Voeght, Oscar Van Miechem, Jos Geuens, Celina Geuens-Willems, Maria Liekens, Mathilde Geuens-Meulenbroecks, Simonne Ost, Robert Wyn, Louis Van Hoorick